Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Ο Μίκης Θεοδωράκης επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Ο Μίκης Θεοδωράκης επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών



ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ,
ΕΘΙΜΟΤΥΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΣΟΛΩΝΟΣ 84, ΑΘΗΝΑ 10680 - ΤΗΛ. : 210 3664 705, 210 3664 733
FAX: 210 3664 773 - e-mail: typos@academyofathens.gr

Αθήνα, 30  Μαΐου 2013



ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΕΠΙΤΙΜΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ


Η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών κατά τη Συνεδρία της 30ης Μαΐου 2013, εξέλεξε ως επίτιμο μέλος της τον Μίκη Θεοδωράκη, μία από τις κορυφαίες καλλιτεχνικές προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας.

Κρητικός από καταγωγή, γεννήθηκε στη Χίο το 1925. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη και αργότερα με υποτροφία στο Conservatoire στο Παρίσι, όπου υπήρξε μαθητής του  Olivier Messiaen και του Eugène Bizot.

Έχει συνθέσει έργα για σχεδόν όλα τα είδη της μουσικής δημιουργίας: έργα συμφωνικής μουσικής (πέντε Συμφωνίες, ανάμεσα σε αυτές και η περίφημη Συμφωνία των Χορικών), μουσικής δωματίου, Κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, εννέα Ορατόρια (μεταξύ αυτών το Άξιον Έστί και το Canto General), πέντε Όπερες, τις οποίες ονομάζει Λυρικές Τραγωδίες (Αντιγόνη, Ηλέκτρα, Μήδεια, Λυσιστράτη και Καρυωτάκης – Οι Μεταμορφώσεις του Διονύσου), μουσική για το Αρχαίο Δράμα (δέκα Τραγωδίες), για το θέατρο (εννέα θεατρικά έργα), για τον κινηματογράφο (εννέα έργα), για τρία μπαλέτα (με γνωστότερο τον Ζορμπά), καθώς και πολλούς Κύκλους Τραγουδιών. Ο Θεοδωράκης, ιδιαίτερα με τους Κύκλους Τραγουδιών του και με τα Ορατόρια, έκανε ευρύτερα γνωστή την ελληνική ποίηση κορυφαίων δημιουργών.

Το μουσικό όραμα του Θεοδωράκη συνδυάζει αναμνήσεις από τη δημοτική και τη βυζαντινή μουσική με τρόπο σύγχρονο και εντελώς προσωπικό, γι’ αυτό και τραγουδήθηκε σχεδόν από το σύνολο του ελληνικού λαού, ενώ συγχρόνως είναι ένας από ολιγάριθμους Έλληνες καλλιτέχνες που διέδωσε σ’ όλο τον κόσμο τη νεοελληνική μουσική τέχνη.

Παράλληλα, σ’ όλη του τη ζωή, πάλεψε για τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Σχόλιο Stendora
Μεγάλε Μίκη, όσες τιμές και να σου γίνουν, ποτέ δεν θα είναι αρκετές... 

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Σημαντικό δοκίμιο του Μίκη Θεοδωράκη για τον Αμερικάνικο Ιμπεριαλισμό

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ

ΤΟ ΧΡΕΟΣ, Β' Τόμος, Κεφάλαιο 5, σελ 329 έως 342.




Ι

Ο ΝΕΟΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η PAX AMERICANA

Ζάτουνα, 2 Ἰουνίου 1969

Σκέφτομαι ὅτι τό πιό ἐπαναστατικό καθῆκον τῶν προοδευτικῶν μας δυνάμεων καί ὅλου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦταν χθές, εἶναι σήμερα καί θά εἶναι αὔριο ἡ ἐξόντωση τοῦ φασισμοῦ στή χώρα μας. Νά ὑπό ποιό πρίσμα νομίζω ὅτι θά πρέπει νά ἐξετασθεῖ τό σύνολο τῶν σκέψεων πού ἀναπτύσσονται ἐδῶ ἤ πού ἀνέπτυξα αὐτή τήν περίοδο. Ἡ σημερινή δικτατορία θά πρέπει, κατά τή γνώμη μου, νά ἐξηγηθεῖ ὡς τό ἀποτέλεσμα ἀπό τήν ὑποτίμηση αὐτοῦ τοῦ παράγοντα στή χώρα μας. Σ’ αὐτό τό ἁμάρτημα –τῆς ὑποτίμησης– δέν ἔπεσε μονάχα ἡ Ἀριστερά, ἀλλά ὁλόκληρος ὁ πολιτικός –ὁ μή φασιστικός– κόσμος τῆς χώρας καί κοντά σ’ αὐτόν ὅλοι οἱ μή φασίστες στρατιωτικοί, ὑπάλληλοι, καθηγητές, ἐπιστήμονες, νέοι καί νέες καί, γενικά, οἱ κοινωνικοί παράγοντες τῆς χώρας. Φυσικά, ὁ φασισμός σήμερα δέν τολμᾶ νά πεῖ τό ὄνομά του. Τί ἄλλο ὅμως εἶναι οἱ Παπαδόπουλοι καί οἱ Παττακοί; Καί οἱ ἴδιοι δέν τολμοῦν νά τό ὁμολογήσουν, γιατί τρέμουν τόν ἑλληνικό λαό, ἐνῶ τά ἀφεντικά τους, οἱ Ἀμερικανοί, δέν τό θέλουν ἐπίσης, γιατί φοβοῦνται τή διεθνῆ κοινή γνώμη.

Φυσικά, ἡ φασιστική ἰδεολογία μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι ἀνύπαρκτη στή χώρα μας. Ἐννοῶ ὡς πολιτικό ρεῦμα μέσα στό λαό. Ὑπάρχουν μόνο πολλά φασιστικά στοιχεῖα πού δροῦν ὡς μεμονωμένες ὁμάδες στό στρατό, στά σώματα ἀσφαλείας, στό δικαστικό σῶμα, στόν κρατικό μηχανισμό, στά συνδικάτα καί σέ ἄλλα καίρια σημεῖα τῆς δημόσιας ζωῆς.

Τό πιό σπουδαῖο εἶναι ὅτι οἱ ὁμάδες αὐτές βρίσκονται σέ ἄμεση σχέση μέ τίς μυστικές ὑπηρεσίες τῶν ΗΠΑ. Ἔχουν τήν ἀπεριόριστη ὑποστήριξή τους. Μιά τέτοια φασιστική ὁμάδα ἦταν καί οἱ δεκατέσσερις συνταγματάρχες, πού γιά πολύ καιρό συνωμοτοῦσαν στά παρασκήνια, ἕως ὅτου, ἐκμεταλλευόμενοι τίς πολιτικές προετοιμασίες τῆς Ἄκρας Δεξιᾶς γιά βίαιη λύση, ἅρπαξαν μέ δόλο τήν ἐξουσία. Ἄλλες γνωστές φασιστικές ὁμάδες ἦταν: ἡ ὁμάδα τοῦ αὐλικοῦ Δόβα1, πού ἀπέβλεπε, σέ συνεργασία μέ τά Ἀνάκτορα, στή δικτατορία τῶν στρατηγῶν· ἡ ὁμάδα τοῦ εἰσαγγελέα Κόλλια2, πού συγκέντρωνε γύρω του τούς φασίστες δικαστικούς καί πού συνεργάσθηκε στήν πρώτη φάση τῆς δικτατορίας τῶν συνταγματαρχῶν μαζί τους· στή Θεσσαλονίκη, ἦταν γνωστή ἡ φασιστική ὁμάδα τοῦ στρατηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς Μήτσου, ὅπως ἐπίσης καί ἡ ἄλλη τοῦ Γιοσμᾶ3. Στά σώματα ἀσφαλείας οἱ ὁμάδες αὐτές ἐκδηλώθηκαν σέ ὅλο τους τό μεγαλεῖο μετά τήν 21η Ἀπριλίου. Στήν Ἀσφάλεια Ἀθηνῶν, στόν Πειραιά καί στή Θεσσαλονίκη. Μέ ὑποομάδες σέ ὅλες τίς Ἀσφάλειες τῆς χώρας. Γενικά, μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι τά τμήματα τῆς Ἀσφάλειας, στήν ἀστυνομία, στή χωροφυλακή καί στό στρατό, ἀποτελοῦν τή ραχοκοκαλιά τῆς φασιστικῆς δύναμης στή χώρα μας.
 

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΠΙΘΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ "Ζ" για Γρηγόρη Λαμπράκη - Λαμπράκηδες



Όνειρα που αγκάλιαζαν όλα τα προβλήματα”



Ο ίδιος ο Μίκης, είχε δηλώσει αναφερόμενος στο Κίνημα της Νεολαίας Λαμπράκη: «Θυμάμαι πρόσωπα, συνεδριάσεις, περιοδείες, διαδηλώσεις, αποφάσεις. Θυμάμαι προ παντός τα χωριά της Ηπείρου, της Μυτιλήνης, του Αγρινίου και του Θεσσαλικού Κάμπου, με κείνα τα μεγάλα μάτια των παιδιών, τα γεμάτα ερωτηματικά και τα γεμάτα ελπίδα. Θυμάμαι τις λέσχες μας σε ετοιμόρροπα σπίτια και σε στάβλους που κάποτε τις τίναζαν οι παρακρατικοί στον αέρα και 'μείς εξορμούσαμε με τα δώρα μας διασχίζοντας κάμπους και βουνά. Θυμάμαι τους έφιππους Λαμπράκηδες στα καπνοχώρια της Αιτωλοακαρνανίας να κρατούν κλαδιά και να τρέχουν περήφανοι στο πλευρό μας. Είναι τότε που είπα στον Τάκη Μπενά "μοιάζουμε σαν να είμαστε πλασιέ ονείρων". Δεν πουλούσαμε όμως όνειρα. Γιατί ξέραμε επίσης πώς να οδηγήσουμε τη νεολαία, ώστε τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα. Για να λάβουν τα όνειρα εκδίκηση, καθώς λέει και ο ποιητής. Όνειρα που αγκάλιαζαν όλα τα προβλήματα, από αυτά του χωριού και της γειτονιάς έως τα προβλήματα όλου του λαού και της πατρίδας, όλου του κόσμου! Και το πιο σπουδαίο, συνδέσαμε άρρηκτα τον αγώνα για τη ζωή με τη μόρφωση και τον πολιτισμό. Νομίζω ότι για πρώτη φορά στην ιστορία των λαϊκών κινημάτων όλου του κόσμου συνδέσαμε στην πράξη την πολιτική με την πολιτιστική αλλαγή... Αυτά κάναμε τότε και για αυτά είμαι όσο κανείς άλλος υπερήφανος» (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/02/2005)


Από τον Κεραυνό στη Σπίθα...


Διαβάζοντας τα παραπάνω, δε είναι δύσκολο για κάποιον να συνειδητοποιήσει τις ομοιότητες της εποχής των Λαμπράκηδων, με την εποχή των Σπιθιστών.

Τότε, το κράτος του βασιλιά και των Αμερικανών. Τώρα, το κράτος του “γυμνού βασιλιά” και των Αμερικανών! Τότε, το χαμηλό επίπεδο παιδείας. Τώρα, παιδεία χωρίς καν επίπεδο! Τότε η φτώχια. Τώρα η φτώχια, η ανεργία και τα χρέη! Τότε, λαϊκή απαίτηση η Δημοκρατία. Τώρα, ποιός θα το πίστευε τότε, λαϊκή απαίτηση η Δημοκρατία!


Ας πάμε όμως και στις διαφορές...

Τότε ο Μίκης μελοποιούσε τον Γιάννη Ρίτσο, τον Γιώργο Σεφέρη, τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Τάσο Λειβαδίτη, τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, τον Νίκο Γκάτσο κ.α. Τώρα, ο Μίκης προτρέπει τους νέους συνθέτες να πράξουν το ίδιο...η απήχηση της προτροπής του, γνωστή! Τότε, ο πόλεμος του Βιετνάμ και η παγκόσμια λαϊκή κατακραυγή κατά των Αμερικανών. Τώρα, τα Μ.Μ.Ε. έχουν προκαλέσει ...ανοσία στη θέα των πολέμων, στους τηλεθεατές! Τότε, η προπαγάνδα των λιγοστών εφημερίδων και των πολιτικών. Τώρα, η παγκόσμια προπαγάνδα προς κάθε κατεύθυνση! Τότε, ένας λαός που περίμενε τον “σπινθήρα” για να “αρπάξει” φωτιά και να ξεσηκωθεί. Τώρα, ένας λαός που βλέπει τον σπινθήρα και καθισμένος στον καναπέ του τον φυσά για να σβήσει! Τότε, ένα κύμα καλλιτεχνών, έτοιμο να εμπνεύσει και να ξεσηκώσει. Τώρα, καλλιτέχνες που τους παρέσυρε το ρέμα (Μίκη μας δεν είναι ψέμα!).

Η Σπίθα που καταΚεραυνώνει


Με τις ομοιότητες να μας γεμίζουν ευθύνη και τις διαφορές να μας γεμίζουν ντροπή, όλοι εμείς που ακολουθούμε πιστά τον Μίκη Θεοδωράκη στο “πρωτόγνωρο πείραμά” του, τη Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών “ΣΠΙΘΑ”, οφείλουμε να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας πολύ τυχερούς που μας δίδεται μία τέτοια ευκαιρία. Η ευκαιρία να προσπαθήσουμε να “λάμψει” ο ελληνικός λαός, μέσα στο σκοτάδι που τον έχουν ρίξει. Η ευκαιρία να δώσουμε ποιότητα στη ζωή μας, προσπαθώντας να την αλλάξουμε. Η ευκαιρία να φτιάξουμε τις δικές μας “πολιτισμικές λέσχες” με τις Σπίθες μας. Η ευκαιρία να επαναφέρουμε στη μνήμη των συμπολιτών μας αξίες και ιδανικά, που έχουν ξεχάσει. Η ευκαιρία να επαναφέρουμε στη μνήμη των συμπολιτών μας τις αξίες και τα ιδανικά που εκφράζει η προσωπικότητα του Μίκη Θεοδωράκη! Η ευκαιρία να προσφέρουμε στα παιδιά μας τα δώρα που πραγματικά χρειάζονται...

Ας αδράξουμε την ευκαιρία λοιπόν και ας αισθανθούμε υπέροχα κάνοντάς το. Ας αισθανθούμε υπέροχα “πολεμώντας” στο πλευρό του Μίκη Θεοδωράκη και των υπολοίπων Σπιθιστών.

Ας νιώσουμε οι Λαμπράκηδες του 2013. Ας γίνουμε οι Σπιθιστές του 1963...


ΣΠΙΘΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ «Ζ»



Επίσημη Ιστοσελίδα ΚΑΠ – ΣΠΙΘΑ: http://www.spitha-kap.gr

ΣΠΙΘΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ «Ζ»:http://spitha-markopoulo.blogspot.gr/

e-mail ΣΠΙΘΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ «Ζ»: spitha-markopoulo@hotmail.com

ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΣΠΙΘΑΣ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ - ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΣΠΙΘΑΣ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ-ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ανακοινώνουμε σήμερα 17/5/2013 την επανίδρυση της ιστορικής και πρωτοπόρας ΣΠΙΘΑΣ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ - ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ που μετονομάζεται σε ΣΠΙΘΑ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ - ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ". Πιστή στα προτάγματα του μεγαλύτερου εν ζωή Έλληνα Αγωνιστή, Πατριώτη και καλλιτέχνη ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ καλούμε τους πολίτες τής περιοχής μας να πυκνώσουν στις γραμμές της Σπίθας μας ώστε να αγωνιστούμε όλοι μαζί ΕΝΩΜΕΝΟΙ με όραμα την
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
που θα γίνη πράξη με
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΑΝΥΠΑΚΟΗ
ο αγώνας συνεχίζετε ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ
Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΗΣ ΣΠΙΘΑΣ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ-ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ"

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

ΣΠΙΘΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ "Ζ"

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΣΠΙΘΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ

ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΣΕ ΣΠΙΘΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ "Ζ"


Σήμερα, Πέμπτη 16/05/2013, συνευρέθηκαν τα μέλη της Σπίθας Μαρκοπούλου - Πόρτο Ράφτη, που ανταποκρίθηκαν στο έκτακτο κάλεσμα του εκπροσώπου, σε συνέχεια της διαδικτυακής μας συζήτησης των προηγούμενων ημερών και αποφασίστηκαν τα εξής:

Α) Με γνώμονα την αλληλεγγύη προς τους δοκιμαζόμενους συμπολίτες μας, θα προβούμε σε συλλογή τροφίμων και λοιπών ειδών πρώτης ανάγκης, για ενίσχυση του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου Μαρκοπούλου.

Β) Δημιουργία και διανομή ειδικού φυλλαδίου στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων, με σκοπό τη δημιουργία νέων Σπιθών, αλλά και προώθηση της επίσημης ιστοσελίδας της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών (www.spitha-kap.gr), μέσω της οποίας εκφράζονται ιδεολογικά οι αρχές και θέσεις της Κ.Α.Π - Σπίθα. Κάθε μέλος μας δεσμεύτηκε να δημιουργήσει ακόμη μία Σπίθα στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων.

Γ) Να μετονομαστεί η Σπίθα μας σε Σπίθα Μαρκοπούλου «Ζ», αφιερωμένη στον μεγάλο Αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος «έπεσε» στις 27/05/1973 δολοφονημένος από τους τραμπούκους του παρακράτους, αλλά και στο μεγαλειώδες Κίνημα της Νεολαίας Λαμπράκη, που δημιουργήθηκε με πρωτοστάτη τον Ηγέτη και Ιδρυτή της Κ.Α.Π. - Σπίθα, Μίκη Θεοδωράκη.

Δ) Ανάλυση, συζήτηση και τελικά συμπεράσματα πάνω στα τελευταία κείμενα του Μίκη Θεοδωράκη, «Ιερισσός-Δήλωση-Οδηγία», «Αρκάδι» και «Η Αμερικανοκρατία, ο Ελληνικός Λαός και η οργάνωση του λαϊκού αγώνα», «Ο Αόρατος Πόλεμος», «Παλλαϊκό Μέτωπο - ΣΥΡΙΖΑ & ΚΚΕ». Καταλήξαμε δε, πως η διαχρονικότητα του λόγου του Μίκη Θεοδωράκη στο κείμενο «Η Αμερικανοκρατία.» και στα υπόλοιπα κείμενα, δείχνει ξεκάθαρα τον δρόμο για την μορφή του Αγώνα μας, μετά από τρία χρόνια υπό καθεστώς Μνημονίων. Και αυτός ο δρόμος δεν είναι άλλος απ' τον Ριζοσπαστικό. Είναι δρόμος Επαναστατικός, Συγκρουσιακός και ξεκάθαρα Μετωπικός, με το σύστημα αυτό που έχουμε απέναντί μας.

Ε) Επαναπροσέγγιση παλαιοτέρων μελών της Σπίθας μας, προς ενημέρωση αυτών για την επαναφορά του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών σε Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών και τη λειτουργία των Σπιθών υπό καθεστώς αυτοοργάνωσης, όπου θα επιλέγουν μόνες τους τον τρόπο διάδοσης των Ιδεών και του πνεύματος της ΣΠΙΘΑΣ, μακριά από κεντρικά όργανα και οργανωτική υποδομή.
Η ιδεολογία και οι προτάσεις της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών για απεξάρτηση και κατάκτηση Εθνικής Κυριαρχίας είναι στις ημέρες μας πιο επίκαιρα από ποτέ, καθιστώντας τις Σπίθες τη μοναδική δύναμη της Ελλάδας που μάχεται έξω και ενάντια στο εγχώριο και παγκόσμιο Σύστημα εξουσίας, έχοντας συνειδητοποιήσει πλήρως τον εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα του Αγώνα μας.

Με Αγωνιστικούς και Επανασταστικούς χαιρετισμούς, σε όλους τους Συναγωνιστές μας και σε όλους τους Έλληνες,
ΣΠΙΘΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ «Ζ»

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Θεοδωράκης: "Την επανάσταση δεν την διαπραγματεύεσαι. Την κάνεις!"

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - Μίκης Θεοδωράκης 



Την επανάσταση δεν την διαπραγματεύεσαι. Την κάνεις! Το ίδιο και την Αντίσταση. Από τη στιγμή που η Αντίσταση κατά του Μνημονίου έγινε αντικείμενο διαπραγμάτευσης, δεν είναι πια Αντίσταση αλλά παγίδευση στην λογική του Μνημονίου συμπαρασύροντας και εκμηδενίζοντας το Μέτωπο των χθεσινών αντιμνημονιακών δυνάμεων. Έτσι οι δυνάμεις αυτές από μοχλός πίεσης μετατρέπονται σε ποσοστό εκλογικής επιρροής των παρατάξεων που στηρίχθηκαν στην αντιμνημονιακή φόρτιση ορισμένων τμημάτων του λαού (ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες), για να τα εκφυλίσουν σε εκλογικούς οπαδούς-υποστηρικτές βουλευτικών εδρών παγιδευμένων στο υπάρχον Σύστημα Εξουσίας που τις χρησιμοποιεί σαν βιτρίνα δημοκρατίας και άλλοθι στην αδιατάρακτη κατά τα άλλα και συνεχώς αυξανόμενη καταστρεπτική της πολιτική.

Πράγματι περιμένουμε να ακούσουμε σε ποια περίπτωση τα δύο «αντιμνημονιακά» κόμματα εμπόδισαν την τρικομματική κυβέρνηση-εντολοδόχο της Τρόικα να αλλοιώσει την πολιτική της και σε ποια περίπτωση κατάφεραν να αντιστρέψουν το κλίμα έστω και για ένα φιλολαϊκό μέτρο, ακόμα και το πιο ανώδυνο. Αλλά και στην περίπτωση που αποφασίσουν να υψώσουν τον τόνο μέσα στη Βουλή στοχεύοντας σε λύσεις φιλολαϊκές, με ποιο τρόπο θα τις επιβάλουν, εφ’ όσον μέσα στη Βουλή τα κουκιά είναι μετρημένα, ενώ απ’ έξω από τη Βουλή καταφέρανε το αλλοτινό ζωντανό μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και αντίστασης να το μεταβάλουν σε έρημο τοπίο…

Δεν κατάλαβαν ακόμα οι ηγέτες της Αριστεράς ότι χωρίς την στήριξή τους πάνω σε ένα ζωντανό μαχητικό λαϊκό κίνημα καταλήγουν να γίνουν άλλοθι δημοκρατικότητας, ιδιαίτερα στη σημερινή Βουλή, που βαρύνεται με σωρεία αντισυνταγματικών πράξεων και που ο μοναδικός της ρόλος είναι να κάνει Νόμους τις εντολές της Τρόικα και να τις ψηφίζει;

Τώρα ορισμένοι άρχισαν να συνέρχονται από τη μέθη της βουλευτικής εξουσίας και να διαπιστώνουν τη γύμνια τους μετά από την καταδίκη σε θάνατο του μαζικού αντιστασιακού κινήματος, δηλαδή του μοναδικού όπλου-στηρίγματος απέναντι στο φρούριο της συστημικής εξουσίας.

Οι περισσότεροι πάντως φαίνεται ότι εξακολουθούν να ονειρεύονται το φάντασμα της Κυβέρνησης της Αριστεράς αλλάζοντας ανενδοίαστα την λογική θέση ότι μια πραγματική Αριστερά δεν είναι δυνατόν να συνυπάρξει με μνημόνια.

Για όσες όμως δυνάμεις αντιδρούν σ’ αυτόν τον ανιστόρητο συμβιβασμό, που όχι μόνο θα γελοιοποιήσει τους ίδιους αλλά και θα έχει ολέθριες επιπτώσεις για ό,τι έχει απομείνει ακόμα από την ελληνική αριστερά, ο καιρός δουλεύει εναντίον τους. Εάν δεν αντιδράσουν γρήγορα και αποτελεσματικά, σε ένα χρόνο το πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελεί ένα ακόμα κακό όνειρο για όσους πιστέψουν ότι ο αγώνας για την εκπόρθηση της κυβερνητικής εξουσίας στην Ελλάδα της Τρόικα και του Μνημονίου είναι ένας απλός εκλογικός περίπατος.

*


Επίθεση Θεοδωράκη σε ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ - Διαδώστε!

ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ - ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ - Μίκης Θεοδωράκης 

 

Το προοδευτικό μαζικό μας Κίνημα ελέγχεται ιδεολογικά και πολιτικά από τα δύο κόμματα της ιστορικής Αριστεράς, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Που το καθένα για δικούς του λόγους, επειδή έχουν παραιτηθεί από την προοπτική της ριζοσπαστικής-επαναστατικής αλλαγής με στόχο την Παλλαϊκή Εξουσία στα πλαίσια της κατάκτησης της Εθνικής Ανεξαρτησίας, χτυπούν μετωπικά (όπως έγινε με την Σπίθα) κάθε ιδέα-κίνηση-οργάνωση που θα προσπαθήσει με τα συνθήματα αυτά να δημιουργήσει ένα Μέτωπο Παλλαϊκής Εξουσίας συμπαρασύροντας τις απονευρωμένες μάζες τόσο στους χώρους που ελέγχουν όσο και στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο που εξ ίσου πλήττονται από τους ίδιους εχθρούς, είναι θύματα της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής και έξω από μερικές διαφορές αποβλέπουν σε κοινές λύσεις τόσο κοινωνικές όσο και εθνικές.

Στο σημείο της πάλης για το Έθνος υπάρχει μια άτυπη σύμπλευση ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο κόμματα με την εκδήλωση ενός καθαρού εθνομηδενισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ και από την υποταγή του εθνικού στο ταξικό, που είναι εξ άλλου το κύριο και μοναδικό ιδεολογικό εύρημα των ηγετών του ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια.

Έτσι σε σχέση με τον στόχο «Παλλαϊκό Πανεθνικό Μέτωπο», Κινήματα όπως το ΚΑΠ έχουν να συναντήσουν την ίδια αντίδραση απ’ τα δύο κόμματα ως προς το σκέλος του Εθνικού.

Από τα δύο κόμματα ξεχωρίζει η πολιτική του ΚΚΕ που δεν διαφωνεί απλώς με τη δημιουργία ενός ενιαίου Μετώπου αλλά συνειδητά προσπαθεί με όλα τα μέσα να το διασπά συστηματικά, γεγονός που μας αναγκάζει να δηλώσουμε (έχοντας και τη συσσωρευμένη πείρα των πρόσφατων αγώνων) ότι κάτω από τις συνθήκες αυτές ο εργαζόμενος λαός δεν έχει καμμιά απολύτως ευκαιρία να αναμετρηθεί με το υπάρχον σύστημα εξουσίας, να συγκρουστεί και να νικήσει.

ΓΚΕΒΑΡΑ

O Κομμουνισμός είναι αντικειμενικός στόχος της ανθρωπότητος στον οποίο φτάνουμε ενσυνείδητα.

Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (1928-1967, Αργεντινός επαναστάτης)


Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

FIDEL

Άρχισα την επανάσταση με 82 άτομα. Θα το ξανάκανα, ακόμη και με 10 ή 15 και με ακλόνητη πίστη. Δεν έχει σημασία πόσο μικρός είσαι, αν έχεις πίστη και σχέδιο δράσης.

Fidel Castro ( 1925- , Κουβανός ηγέτης)

ΛΕΝΙΝ

Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν μπορεί να υπάρξει επαναστατική δράση.

Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν (1870-1924, Σοβιετικός ηγέτης)

ΜΑΡΞ

Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος.

Καρλ Μαρξ, 1818-1883,
Γερμανός φιλόσοφος

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

ΣΗΚΙΜ - Στον Ηγέτη Και Ιδρυτή Μας


ΣΗΚΙΜ - Στον Ηγέτη Και Ιδρυτή Μας


Η Σπίθα Α.Ρ.Η.Σ. δηλώνει ότι αγωνίζεται στο πλευρό του Μίκη Θεοδωράκη, για την υπεράσπιση και προώθηση των ιδεών της Σπίθας και για την δίκαιη ανισότητα, χωρίς την οποία δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να ευοδωθεί το πολυπόθητο όραμα για το οποίο ιδρύθηκε η Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών.

Για εμάς, Κίνηση Ιδεών σημαίνει Δια-κίνηση της ιδεολογίας, Δια-σπορά, Δια-φωτισμός, Διά-λογος, Διά-δοση αλλά και Διά ταύτα!  Εφ’ όσον, πρόκειται για Κίνηση, ο αγώνας μας πρέπει να στοχεύει στην κινητοποίηση και εφαρμογή στην πράξη της ιδεολογίας μας.  Διαφορετικά, θα πρόκειται για «Α-κινησία» Ιδεών που δεν πηγαίνουν παραπέρα, δεν φτάνουν κάπου ή απλώς για έναν φαύλο κύκλο συζητήσεων χωρίς αντίκρισμα, μια «ξύλινη γλώσσα».  Η ιδεολογία μας είναι ο τρόπος ζωής μας και όχι ενδιαφέρον θέμα συζήτησης.

Θεωρούμε την εφαρμογή της δίκαιης ανισότητας,  οδηγό για την αποκατάσταση της αξιοκρατίας και πάταξη της «συναλλαγής» που τόσα χρόνια διαφθείρει τους Έλληνες, τον Πολιτισμό μας και την Οικονομία μας.  Θεωρούμε ότι αποτελεί πρωταρχική προϋπόθεση και θεμέλιο για να «σπάσουμε τις ράγες».

Δήλωση - Οδηγία Μίκη Θεοδωράκη για Ιερισσό

ΙΕΡΙΣΣΟΣ 

Δήλωση - Οδηγία



Ειδικά για τους Έλληνες που έχουν την ευλογία να ζουν σε ένα φυσικό περιβάλλον θεϊκού κάλλους, η αγάπη, ο σεβασμός και η προστασία της φύσης πρέπει να είναι το πρώτο και σπουδαιότερο καθήκον.

Έχω δηλώσει για το Αιγαίο ότι θα πρέπει να παραμείνει αλώβητο από αναζητήσεις, εξορύξεις και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων εκτιμώντας ότι η φυσική ομορφιά του είναι απείρως πιο πολύτιμη από οποιαδήποτε οικονομική ωφέλεια.

Κάτω από το πρίσμα αυτό θεωρώ ότι στην Ιερισσό διαπράττεται ένα αποτρόπαιο εθνικό έγκλημα για το οποίο οι υπεύθυνοι κάποτε θα δώσουν λόγο. Ας μην επαίρονται οι σημερινοί εξουσιαστές και τα όργανά τους ότι έχουν τάχα μαζί τους τον Νόμο και την δύναμη. Η ζωή είναι σφαίρα που γυρίζει. Ας θυμηθούν πού βρίσκονται σήμερα οι … εθνοσωτήρες της Χούντας.

Επισυνάπτω την μελέτη μου με θέμα την «Λαϊκή Επιτροπή» που είναι αποκύημα της προσωπικής μου πείρας ως Βουλευτή της Β΄ Πειραιώς. Το κύριο πρόβλημά μας ήταν και πάλι η μόλυνση του περιβάλλοντος. Στην Δραπετσώνα από το εργοστάσιο τσιμέντου και στο Κερατσίνι από τη Ηλεκτρική που εξέπεμπε δηλητηριώδη αέρια. Δημιουργήσαμε τότε δύο Λαϊκές Επιτροπές με το σύνολο των κατοίκων όπως στην Ιερισσό. Δώσαμε σκληρές μάχες, συχνά σώμα με σώμα με τις διωκτικές δυνάμεις. Και τελικά νικήσαμε! Στα 1965, δηλαδή σε πολύ δύσκολους καιρούς.

Πώς να μη χαιρετήσω το γεγονός ότι η Ιερισσός έγινε μια τεράστια Λαϊκή Επιτροπή με θάρρος, πίστη, δυναμισμό και αυτοθυσία; Γι’ αυτό και έχει λυσσάξει κυριολεκτικά η εξουσία.

Εάν ήμουν νέος, θα πήγαινα να αγωνιστώ μαζί τους. Εξ άλλου το παράδειγμά τους μας φωτίζει σαν φάρος. Μας δείχνει το δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσουν όλοι οι ζωντανοί και Ανεξάρτητοι Έλληνες.

Γι’ αυτόν τον λόγο καλώ όλες τις Σπίθες να μελετήσουν τι ακριβώς συμβαίνει εκεί πέρα, ώστε να έχουμε σύντομα στην ιστοσελίδα μας τον πλήρη φάκελο της Ιερισσού με όλα τα στοιχεία.

Επί πλέον καλώ τις Σπίθες της Μακεδονίας εκτός από την μελέτη να σκεφτούν σοβαρά το ενδεχόμενο της προσωπικής τους συμμετοχής στο πλευρό αυτών των περήφανων και πρωτοπόρων λαϊκών αγωνιστών, που είναι τα πρώτα ομαδικά θύματα των σκοτεινών δυνάμεων που έχουν στόχο να καταστρέψουν την πατρίδα και τον ελληνικό λαό.

Σε συνάφεια με την μελέτη για την Λαϊκή Επιτροπή δημοσιεύω τις σκέψεις μου για «Ένα πρόγραμμα εξουσίας» (Ζάτουνα 1969).



Βαρυσήμαντος Χαιρετισμός Μίκη Θεοδωράκη Προς Σπιθιστές - Σπιθίστριες

ΑΡΚΑΔΙ - Μίκης Θεοδωράκης

Σήμερα, 5 Μαϊου του 2013, πέντε μέρες μετά τη δήλωσή μου της 30ής Μαρτίου με την οποία πρότεινα την δημιουργία Ανεξάρτητων Σπιθών, τα αποτελέσματα είναι προς το παρόν απογοητευτικά. Έως τώρα ο αριθμός των Σπιθών δείχνει ότι η ανταπόκριση σε σχέση με τη νέα πρότασή μου είναι δραματικά μικρός. Κατ’ αρχήν θέλω να ευχαριστήσω αυτούς που φαίνεται ότι με εμπιστεύονται ακόμα, με τη σειρά που δημοσιεύθηκαν οι αποφάσεις τους στην ιστοσελίδα της Κίνησης και να τους δηλώσω ότι η παρουσία τους μου είναι αρκετή για να συνεχίσω τον αγώνα που ξεκίνησα στις 10 Δεκεμβρίου του 2010. Είναι οι Σπίθες Νίκαιας, Θεσσαλονίκης, Νεολαίας, Μασταμπά Ηρακλείου Κρήτης, Πειραιά-ΟΡΑΜΑ, Παλαιού Φαλήρου, Αττικού Άλσους- Α.Ρ.Η.Σ., η Ενιαία Σπίθα Αττικής, η Σπίθα Μαρκοπούλου-Πόρτο Ράφτη, Νέας Φιλαδέλφειας, Καλαμαριάς-ΜΑΧΗΤΗΣ, Περάματος-ΣΙΑΟ και Νέας Ιωνίας «Αλέξανδρος Παναγούλης».

Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει είναι να μείνει η φλόγα της Σπίθας άσβηστη. Δεν ξέρω για ποιο λόγο ήρθε μέσα στη σκέψη μου το Αρκάδι. Είναι μια ιστορική στιγμή, κατά την οποία οι περικυκλωμένοι από όλες τις πλευρές Εραστές της Ελευθερίας αποφάσισαν να ανατιναχτούν, γιατί δεν είχαν άλλο τρόπο από το να τυφλώσουν με το φως της θυσίας τους εχθρούς και φίλους και συγχρόνως να αποδείξουν την αξία της πίστης τους στα ιδανικά τους, που όπως η ιστορία έδειξε, νίκησαν τελικά τους φόβους και τις αμφιβολίες και δικαιώθηκαν πανηγυρικά.

Σήμερα δυστυχώς μας εγκαταλείπουν ακριβώς τη στιγμή που οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις απόψεις και τον αγώνα μας. Όταν όλες οι άλλες προτάσεις και λύσεις για διέξοδο αποδεικνύονται λάθος, που παγώνει και ακινητοποιεί τον Λαό. Όταν ακόμα και οι πιο προωθημένοι (δηλαδή οι μη εξαγορασμένοι) αρθρογράφοι αναμασούν τις δικές μας απόψεις χωρίς όμως να έχουν την εντιμότητα και το θάρρος να παραδεχθούν ότι είχαμε δίκιο, να συνταχθούν μαζί μας και να καλέσουν τον κόσμο να συνταχθεί κι αυτός μαζί μας.

Από την άλλη, πώς να εξηγήσεις την στάση όλων αυτών που στα τρία περίπου χρόνια ζωής της Σπίθας πέρασαν από τις γραμμές μας και όπως φαίνεται ένα μεγάλο μέρος δεν κατάλαβε τίποτα ή το πιο πιθανό έφυγε γιατί ακριβώς κατάλαβε… Κατάλαβε αυτό που έχετε καταλάβει εσείς: Ότι δηλαδή θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία. Θέλει θυσίες.

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

ΣΠΙΘΑ ΠΕΙΡΑΙΑ «ΟΡΑΜΑ» - ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ



ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Σύντροφοι,

1. Τα δεδομένα:

Μετά την απόφαση του αρχηγού μας ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ στις 30-03-2013 επαναπροσδιορίζεται η πορεία του ΚΑΠ «ΣΠΙΘΑ-ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ».

Τα δεδομένα είναι τρία:

1. Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ επιβεβαιώνει την ιστορική ανάγκη που τον οδήγησε στην πρωτοβουλία ιδρύσεως του ΚΑΠ «ΣΠΙΘΑ».
2. Επιβεβαιώνει την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΚΑΠ μας.
3. Αποδεσμεύει τις «Σπίθες» από το υπάρχον οργανωτικό σχήμα και τους επιτρέπει να διαλέξουν οι ίδιες τον τρόπο λειτουργίας τους.


Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη στην Καθημερινή της Κυριακής του Πάσχα στην Γιώτα Συκκά

Συνέντευξη στην Καθημερινή της Κυριακής του Πάσχα στην Γιώτα Συκκά

5.5.2013

Πώς νιώθετε όταν βλέπετε κάποιον να υποδύεται εσάς στη σκηνή;

Μ.Θ.  Οι αναφορές στο παρελθόν πάντα με πληγώνουν… Πώς το είχε πει ο Νίκος Γκάτσος; «Στράτα τη στράτα σου το ‘χω πει. φεύγουν τα νιάτα σαν αστραπή…».

Βιώσατε την ιστορία της  Ελλάδας τα τελευταία 88 χρόνια. Ζήσατε πολέμους, εμφύλιο, φυλακή, εξορία, ταλαιπωρίες και γνωρίσατε την αγάπη, τη δόξα, την επιτυχία αλλά και την αμφισβήτηση. Υπάρχει κάτι που χάσατε αυτά τα χρόνια;

Μ.Θ.  Έχασα την ευκαιρία να «φύγω» την εποχή που «ο Ήλιος ήταν βέβαιος για τον κόσμο».

Βλέποντας  το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σας σε παράσταση, υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε ξεκινώντας από την αρχή;

Μ.Θ. Θα προτιμούσα να ζήσω σαν πλατάνι πλάι σε δροσερό ποτάμι… Δεν είμαι περήφανος που γεννήθηκα άνθρωπος… Όπως όλοι και όλες είμαι κι εγώ ένα λάθος της φύσης… «Το τραγούδι της γης δεν τ’ άκουσες ποτέ ούτε θα τ’ ακούσεις πια. Σκότωσες όλα τα πουλιά. Τα δάση. Το νερό. Το λαμπερό νερό. Τον ποταμό. Πάει… Σκότωσες το χώμα, τον ήλιο, την καρδιά σου. Ποτέ δεν θα ξαναδείς το χρώμα τ’ ουρανού. Δεν θα ξανακούσεις τον ήχο των χρωμάτων. Σαν βολίδα προχωράς στο χάος. Στερνή φορά ας ακουστεί μες στη σιωπή το Τραγούδι της Γης. Πριν τελικά τυλιχτώ στο χάος, ένα «γεια σου» θα πω στη ζωή». (Συμφωνία αρ. 2).

Θα αφοσιωνόσασταν περισσότερο σε έναν χώρο της μουσικής ή σε κάποια αγαπημένα πρόσωπα;

Μ.Θ. Το φιλί της μουσικής με οδήγησε στο Κέντρο της Αρμονίας. Τα πρόσωπα που αγάπησα ήταν κατά κάποιο τρόπο προέκταση του αρμονικού κόσμου μέσα στον οποίο ζούσα. Μ’ αυτόν τον τρόπο μουσική και πρόσωπα ταυτίζονται μέσα μου.

Βλέποντας τις πρόβες και γνωρίζοντας ότι έχετε συμβάλει σε κάποια σημεία στη συγγραφή του κειμένου αισθάνθηκα ότι θέλετε να εστιάσετε στις σχέσεις με τους γονείς σας. Είναι ένας λογαριασμός που κλείνει, ένα χρέος που θέλατε να ολοκληρώσετε;

Μ.Θ.  Εάν γινόταν κάποιο θαύμα και μπορούσα να ζήσω δέκα λεπτά της ώρας στο παρελθόν, θα διάλεγα ένα γεύμα γύρω από το τραπέζι στον Πύργο στα 1939 ή στην Τρίπολη στα 1942, με την μητέρα, τον πατέρα και τον αδελφό μου να τραγουδάμε όλοι μαζί το καινούριο μου τραγούδι.

Πείτε μας κάτι για την παράσταση «Ποιος τη ζωή μου» που ανεβαίνει από 10 μέχρι 26 Μαϊου στο θέατρο Badminton.

Μ.Θ. Η παράσταση στο Badminton, που έγινε με πρωτοβουλία του Μιχάλη Αδάμ και του Θέμη Μουμουλίδη, είναι μια καθαρά πολιτική πράξη από την άποψη ότι με αφορμή και πρόσχημα τη ζωή μου επιχειρεί με τη δύναμη της Τέχνης να δωρίσει στους Έλληνες εκείνα που τους στέρησαν και τους στερούν οι εχθροί τους. Δηλαδή την νεότερη ιστορία μας με τους αγώνες και την τέχνη του λαού μας. Και μ’ αυτόν τον τρόπο να τους ξαναδώσει την περηφάνια, την αυτοεκτίμηση, την ομορφιά και την ευγένεια αλλά και την δύναμη να ονειρεύονται και να ελπίζουν, σε μια εποχή που ξένοι και ντόπιοι βάρβαροι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, άβουλοι, άχρηστοι και φοβισμένοι ραγιάδες, που ζητιανεύουν τη δόση τους από τα νέα αφεντικά της εποχής μας: τους τραπεζίτες, τους τοκογλύφους και τα όργανά τους.

Το ότι επέλεξαν το πρόσωπό μου δεν είναι τυχαίο. Και δεν αναφέρομαι στην όποια αξία έχει το μουσικό μου έργο ή όποια σημασία η πολυκύμαντη ζωή μου. Σκέπτομαι μόνο το ιστορικό παράδειγμα και δίδαγμα ενός ανθρώπου που έτυχε να αντιμετωπίσει σαν ένας απλός Έλληνας πατριώτης όλους τους νεοβάρβαρους που προσπάθησαν να καταστρέψουν την χώρα μας με ένα πρωτοφανές και ανεξήγητο μίσος. Από πού και πώς ξεκίνησαν, τι κακό μας έκαναν, σε ποιο κρίσιμο σημείο για την ίδια την ύπαρξή μας μάς έφτασαν, πώς αντιδράσαμε εμείς οι Έλληνες και τι έγινε τελικά. Πού βρίσκονται τώρα οι ορκισμένοι εχθροί μας; Ο Μουσολίνι, ο Χίτλερ, οι γκεσταπίτες, οι γερμανοτσολιάδες, οι Τσολάκογλου, η Φρειδερίκη και ο θρόνος, οι Σούρληδες, οι χαφιέδες, οι βασανιστές, οι φονιάδες του Λαμπράκη και του Πέτρουλα, ο κ. Πιουριφόι-πρεσβευτής και ηθικός αυτουργός της εκτέλεσης του Μπελογιάννη, τα Μακρονήσια και τα εκτελεστικά αποσπάσματα με τα 16.000 θύματα, κοπέλες και αγόρια, ο Παπαδόπουλος, η Μπουμπουλίνας και το ΕΑΤ-ΕΣΑ, οι νέοι χαφιέδες και βασανιστές…           
Αυτή είναι η «Μνήμη του Λαού μου» που λέει και ο Ελύτης. Είναι οι Εφιάλτες που τους κατάπιε η ντροπή και το μίσος των Λαών.

Αυτά εν κατακλείδι θέλει να θυμίσει η παράσταση στο Badminton στον σημερινό θεατή, με την βεβαιότητα ότι αυτή η έστω περιορισμένη αποκάλυψη της ιστορικής αλήθειας και της ελληνικής τέχνης και μουσικής θα του προσφέρουν ψυχική και ηθική δύναμη και αισιοδοξία. Είμαι βέβαιος ότι σε λίγο καιρό οι Έλληνες θα θυμούνται την σημερινή κατάσταση σαν έναν ακόμα Εφιάλτη που πήγε να συναντήσει τους παλιούς.

Ας έχουμε πίστη στον Ποιητή που στο «Άξιον Εστί» αναφερόμενος στην Ελλάδα και τους Έλληνες έγραψε τον στίχο «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας»!
 

Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη στην REAL NEWS και στην Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Συνέντευξη στην REAL NEWS και στην Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Μεγάλο Σάββατο, 4.5.2013

Κύριε Θεοδωράκη, τι είναι αυτό το οποίο θα αλλάζατε από τη ζωή σας , κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει πάρα πολύ;
Μ.Θ.  Έζησα σε μια εποχή στην οποία η βία έπαιζε τον κύριο ρόλο στη διαμόρφωση Λαών, Κοινωνιών και Ανθρώπων. Έτσι αναγκάστηκα κι εγώ αντί να ακολουθώ απερίσπαστος την πορεία που επέλεξα και που βασικά ήταν ο δρόμος της Τέχνης και της ειρηνικής ζωής, να δαπανώ το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών μου σε πράξεις αντίθεσης και αντίστασης κατά της βίας που με περικύκλωνε και με προκαλούσε - όπως και όλους τους άλλους.

Στο σημείο αυτό υπήρχε φυσικά διαφοροποίηση στη στάση του α ή του β ανάλογα με τον χαρακτήρα του και την αγωγή του. Η δική μου κυρίως ηθική φόρτιση μού επέβαλε να είμαι απόλυτος στις επιλογές, τη στάση και τις πράξεις μου και να αφοσιώνομαι ολοκληρωτικά.

Το ευτύχημα για μένα ήταν το ότι κατόρθωσα να έχω την απόλυτη σχέση και με την Τέχνη και ειδικά με την Μουσική. Όμως οι συνθήκες ήταν τέτοιες που δεν κατόρθωσα να δώσω. Τώρα εκ των υστέρων διαπιστώνω, ότι θα μπορούσα να ελαττώσω -χωρίς ηθική βλάβη- την αφοσίωσή μου στο Χρέος ολοκληρώνοντας την προσφορά μου στην Τέχνη. Έτσι θα φύγω γεμάτος με μια θάλασσα Μουσικής που έχω μέσα μου και που την θυσίασα χωρίς να μπορέσω να πραγματοποιήσω ούτε το 10% των οραμάτων μου για το μέλλον της ανθρώπινης κοινωνίας.

Η βία τελικά αποδείχθηκε πιο δυνατή από τους αμέτρητους αγώνες και τις θυσίες των ανθρώπων. Και για μένα ολέθρια.
Τι είναι αυτό που θέλατε μέχρι σήμερα και δεν σα το έφερε η ζωή;

Μ.Θ.  Εκείνες τις συνθήκες που θα μου επέτρεπαν την ολοκληρωτική μέθεξη του μουσικού μου έργου και των προσωπικών μου ιδεών με το σύνολο αν ήταν δυνατό του λαού μας. Έκανα τα πάντα γι’ αυτόν τον σκοπό. Κάποτε τον πλησίασα. Όμως άγριοι άνεμοι με απομάκρυναν. Ήταν άδικο για μένα και νομίζω και για τους άλλους. Άλλωστε τα πνευματικά δώρα που προσέφερα ήταν λίγο ως πολύ γνωστά. Δεν είναι όμως κρίμα ότι το μεγαλύτερο μέρος, ίσως το 80% του δημιουργικού μου έργου που βρίσκεται αρχειοθετημένο (κατά τον καλύτερο ομολογουμένως τρόπο) στην Βιβλιοθήκη Βουδούρη, στο Μέγαρο Μουσικής, παραμένει ουσιαστικά άγνωστο και αναξιοποίητο;

Ποια ήταν η πιο χαρούμενη αλλά και η πιο δυσάρεστη στιγμή της ζωής σας;
Μ.Θ.  Η πιο χαρούμενη στιγμή της ζωής μου ήταν όταν γεννήθηκε η κόρη μου. Η πιο δυσάρεστη, όταν έχασα τον πατέρα μου.
Για την παράσταση στο Badminton.
Μ.Θ.  Πρέπει να πω ότι είμαι πολύ ευτυχής για την παράσταση στο Badminton. Όχι μόνο γιατί είναι πραγματικά όμορφη (κείμενο, σκηνοθεσία, χορογραφία, ηθοποιοί, μουσικοί) αλλά προ παντός γιατί μέσα σε τρεις ώρες περνούν έξι δεκαετίες εθνικής ζωής φορτωμένες με γεγονότα χωρίς τέλος. Από την Μικρασιατική καταστροφή έως την Χούντα και βάλε. Κι εγώ σαν ένας τρίτος, θεατής του εαυτού μου, της ζωής, των έργων, των πράξεων και των δοκιμασιών μου, διαπιστώνω το πόσο τυχερός ήμουν τελικά, να ζήσω όλα αυτά τα γεγονότα, να γνωρίσω αυτούς τους ανθρώπους και να δημιουργήσω μέσα σ’ αυτή την ξεχωριστή χώρα γι’ αυτόν τον βασανισμένο και περήφανο λαό, κυρίως στις εποχές της μεγάλης δοκιμασίας. Όμως το ωραιότερο δώρο είναι η παρουσία των δικών μου και ιδιαίτερα αυτών που μου λείπουν. Αν το σκεφτούμε καλά, τότε θα δούμε ότι αν εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως Έλληνες, το οφείλουμε στην «Αγία» Ελληνική Οικογένεια.

Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη στα «ΝΕΑ» στον Δημήτρη Μανιάτη, 13.5.2013

Συνέντευξη στα «ΝΕΑ» στον Δημήτρη Μανιάτη

Δευτέρα, 13.5.2013

Η ζωή σας ταυτίζεται κυριολεκτικά με την νεώτερη Ιστορία της Ελλάδας. Από όλο αυτό το συναρπαστικό βίο ανατρέξτε πίσω στο πρώτο τραγούδι ή μελωδία που συνθέσατε και περιγράψτε μας εκείνη την στιγμή, εκείνη την αίσθηση.
 
Μ.Θ.  Το πρώτο μου τραγούδι δεν είναι γνωστό. Το συνέθεσα στην Πάτρα ευθύς μόλις απόκτησα ένα βιολί και π ήγα στο Ωδείο αφού έμαθα τις πρώτες νότες. Ήμουν δώδεκα χρονών. Και από τότε … απογειώθηκα. Η ζωή μου χώρισε σε δύο μέρη: Την Μουσική, που ήταν η πραγματική μου ζωή. Και την κοινωνική, που ήταν η αναγκαστική. Η σύνθεση μουσικής σε απογειώνει. Δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή της ζωής μου χωρίς μουσική. Ακόμα και όταν στη Μακρόνησο με πέταξαν βαρειά τραυματισμένο σε μια φυλακή, ήρθε η Μουσική. Και τότε έβαλα τα γέλια. Ενώ όλοι γύρω μου ούρλιαζαν, εγώ γελούσα τόσο δυνατά, που όλοι σταμάτησαν νομίζοντας ότι τρελλάθηκα. Όμως αντίθετα, ο ανείπωτος πόνος μου φώτισε τον εγκέφαλο που έδιωχνε καγχάζοντας τη Μουσική. Θυμάμαι και τη σκέψη μου εκείνης της στιγμής. Της έλεγα της Μουσικής: «Δεν υπάρχεις. Είσαι ένα ψέμα. Μια αυταπάτη. Η μόνη αλήθεια είναι σάρκα και πόνος». Έτσι προσγειώθηκα, για να μοιραστώ με τους άλλους την αλήθεια του πόνου και της σάρκας.
 
Πότε και πώς οριστικοποιήθηκε μέσα σας η απόφαση να αφιερωθείτε στην Τέχνη της Μουσικής;
 
Μ.Θ. Έγινα συνθέτης μουσικής χωρίς να το ξέρω, ας πούμε από τότε που ξεκίνησα να γράφω τραγούδια. Από το 1937 έως το 1943, που συνειδητοποίησα την ανάγκη μου να ασχοληθώ με τη σύνθεση, συνέθεσα περίπου 150 τραγούδια και άλλα έργα, κυρίως εκκλησιαστικά.
 
Γνωρίσατε, συμπράξατε, συνεργήσατε με τις κορυφαίες προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Ζήσατε με ποιητές, επαναστάτες, πολιτικούς υψηλής ακτινοβολίας. Σας τραγούδησαν και σας τραγουδούν σε όλο τον κόσμο. Αλήθεια, πώς αισθάνεται δικαιωμένος ένας δημιουργός όταν καλείται να συνοψίσει μια τόσο συναρπαστική ζωή; Και πότε αισθάνεται πικραμένος; Και αλήθεια σήμερα-στον καμβά ενός ζόφου και μιας θλιβερής πραγματικότητας για την Ελλάδα- ποια η δική σας αίσθηση για το έργο σας και τον τόπο μας;
 
Μ.Θ. Είχα την τύχη να γνωρίσω και να μυηθώ στις πυθαγόρειες θεωρίες από τα 15 μου χρόνια. Και από τότε έως σήμερα παρέμεινα πιστός. Έτσι μπορώ να πω ότι η ιδιότητα του Μουσικού υπήρξε κυριαρχική μέσα μου, πάνω από κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές θεωρίες. Έτσι η βασική αντίθεση μεταξύ Αρμονίας και Χάους ήταν για μένα η πυξίδα που οδήγησε τα βήματά μου μέσα στην κοινωνία και την πολιτική.

Είναι αλήθεια ότι έζησα πολλά και συνάντησα πολλούς και σημαντικούς. Τώρα από το ύψος των δεκαετιών που με βαραίνουν, σας λέω ειλικρινά ότι τίποτα από όλα αυτά δεν με έχει εντυπωσιάσει και πολύ περισσότερο δεν μου έχει προκαλέσει συναισθήματα θαυμασμού περισσότερο απ’ ό,τι ένα τραγούδι, μια μουσική φράση ή ένα μουσικό έργο. Οι λόγοι πιστεύω ότι είναι προφανείς: Ενώ η Μουσική και η Τέχνη γενικά είναι λουσμένες με το φως της Αρμονίας, η ανθρώπινη κοινωνία δεν κατόρθωσε να ξεφύγει από τον εναγκαλισμό του Χάους. Επί πλέον εκείνο που με εκπλήσσει και με πονάει, είναι ότι η πορεία είναι κατηφορική. Δυστυχώς από το Κακό πηγαίνουμε στο χειρότερο.

Όσο για το σήμερα, προσπάθησα να κάνω το καθήκον μου απέναντι στον Λαό και στη χώρα μας. Ξεκίνησα με την ίδρυση της Σπίθας στις 10 Δεκεμβρίου του 2010. Στην πρώτη ομιλία μου στα Προπύλαια ήρθαν να μ’ ακούσουν 50.000 ακροατές. Λίγο αργότερα στην Θεσσαλονίκη, 80.000. Ακολούθησαν η Νάουσα, το Ηράκλειο, τα Χανιά κλπ. Ήταν η εποχή που ο Λαός είχε ανάγκη να διαφωτιστεί. Μνημόνια, Τρόικα, «Σοκ και Δέος», Δάνεια, Χρέη, Φόροι, Απολύσεις, Ενικό ξεπούλημα κλπ. ήταν έννοιες άγνωστες. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2012, που καλέσαμε μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον Γιώργο Κασιμάτη τον λαό στα πλαίσια του Μετώπου ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) υπολογίζουν τον κόσμο από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια σε 500.00. Έγιναν εκλογές. Διαφωνήσαμε μ’ αυτούς που μπήκαν στη Βουλή. Εγώ δηλώνω ότι παραμένω έξω και ενάντια στο Σύστημα. Δεν έχω όμως πια τον Λαό μαζί μου. Τι έγινε; Κουράστηκε, φοβήθηκε, απογοητεύτηκε; Ξεκίνησα την στράτευσή μου στα 1942 παλεύοντας για την Εθνική μας Ανεξαρτησία, στην Εθνική Αντίσταση. Την κερδίσαμε από τους Γερμανούς, την χάσαμε από τους Αμερικανούς και τώρα από τις Τράπεζες, τους δανειστές μας με πρώτους και καλλίτερους ξανά τους Γερμανούς… Όπως καταλαβαίνετε, είναι αργά για μένα ύστερα από 70 χρόνων αγώνες για την Ανεξαρτησία, να παραιτηθώ από αυτόν τον … αιώνιο στόχο. Επιμένω ελληνικά, πατριωτικά για οριστική, τελεσίδικη και ολοκληρωτική λύση. Την Εθνική μας Ανεξαρτησία! Αυτή είναι η κληρονομιά που σας αφήνω, με την ελπίδα ότι κάποτε οι Έλληνες θα είναι ελεύθεροι και ωραίοι σαν Έλληνες!
 
Πώς καταφέρνει ένας δημιουργός να γίνει παγκόσμιος χωρίς να χάνει την ρίζα του (κάτι που σίγουρα πετύχατε);
 
Μ.Θ.  Για να γίνεις «διεθνής», δηλαδή να σε αναγνωρίζουν οι άλλοι λαοί, θα πρέπει να είσαι πρώτα «εθνικός». Δηλαδή να εμπνέεσαι από τις παραδόσεις σου και να έχεις ταυτιστεί μαζί τους, ώστε να μπορέσεις να τις εκφράσεις με το έργο σου, έτσι που η προσωπικότητά σου να αποκτήσει μια τέτοια και τόση ιδιαιτερότητα, που να μπορεί να υπερβεί τα σύνορα της χώρας σου. Τότε γίνεσαι «διεθνής», γιατί κατάφερες να είσαι όσο γίνεται πιο τέλεια «εθνικός». Στην περίπτωσή μας, Έλληνας.
 
Τελευταία ερώτηση: Ποιος την ζωή σας κυνηγά σήμερα κύριε Θεοδωράκη;
 
Μ.Θ. Όχι μόνο ηλικιακά αλλά και ψυχικά, βρίσκομαι στο απυρόβλητο. Με κυνήγησαν τόσοι και τόσοι, που τους έχω ξεχάσει. Τελικά με βοήθησαν να γίνω καλλίτερος. Τώρα δεν έχω περιθώρια να καλλιτερεύσω, γι’ αυτό θεωρώ ότι είναι πια περιττό να με κυνηγούν. Φυσικά πολλοί εξακολουθούν να το κάνουν ή θα ήθελαν να το κάνουν. Τους ενοχλώ. Όμως δεν μπορώ να κάνω πια τίποτα γι’ αυτούς. Όχι μόνο γιατί έχω φτάσει αλλά νομίζω ότι έχω ξεπεράσει τα όριά μου.