Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Μίκης Θεοδωράκης: «Έχω γνωρίσει όλες τις χαρές και όλες τις λύπες του κόσμου!»

Λίγο πριν παρακολουθήσει την πρόβα τζενεράλε του έργου του «Το τραγούδι του νεκρού αδερφού», ο σπουδαιότερος εν ζωή συνθέτης της Ελλάδας και σύμβολο του ελληνισμού, μίλησε σε δημοσιογραφική διάσκεψη για τις γνωστές και άγνωστες πτυχές της ζωής του. 

Το «Down Town» ήταν εκεί και κατέγραψε όσα είχε να πει.     

Γράφει: Πάνος Γιαννακόπουλος     

«Η μητέρα μου ήταν από τη Σμύρνη, ο πατέρας μου από τα Λευκά Όρη της Κρήτης κι έτσι είχαμε τα ριζίτικα και τα μικρασιατικά τραγούδια. Η γιαγιά μου πάλι ήταν θρησκευόμενη και ήθελε πάντα να της κάνουμε μία κάμαρα με χωρίσματα και από το βράδυ τραγουδούσε βυζαντινούς ψαλμούς. Με αυτά τα τρία ακούσματα μεγάλωσα».   

«Το φαγητό που τρώγαμε το μεσημέρι ή το βράδυ οι τέσσερίς μας -η μητέρα μου, ο πατέρας μου, ο αδερφός μου κι εγώ- ήταν μια χαρά. Τρώγαμε και τραγουδάγαμε. Τραγουδάγαμε και χορεύαμε. Θυμάμαι, χόρευα συχνά ταγκό μαζί με τη μαμά μου. Κάθε Κυριακή, ο πατέρας μου μάζευε τους φίλους του μόνο και μόνο για να τραγουδάμε όλοι μαζί τα τραγούδια της μόδας. Εγώ είχα μία έφεση στη μουσική, ας πούμε. Και τότε μία μέρα έγραψα “Το καραβάκι”. Ο πατέρας μου δεν πίστεψε ότι το είχα γράψει εγώ! Τους το τραγούδησα κι έτσι έγινα ο συνθέτης εκείνης της παρέας. Ο συνθέτης της κάθε Κυριακής! Αυτή ήταν η σχέση μου με τη μουσική. Τα ποιήματα τα έπαιρνα από τα σχολικά βιβλία. Γι’ αυτό ήταν όλα Σολωμός, Βαλαωρίτης».